dün yine toplu taşınıyorum. otobüs kalabalık, ve şöförün, binlerce kez duyduğumuz ama benim ilk kez duyuyormuş gibi kafama dank eden memur sesi: arkaya ilerleyelim beyler! an geçmeden yapıverdim gaddar sosyolojik çözümlememi: şöförün bu paradoks ikazı bu ülkenin 200 yıldır yaşadığı çarpıklığın sloganı sanki...
sırça köşkümde viskimi yudumlarken, raporluyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder